WWW.MY-SUBS.COM ﻿1
Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część II
Tu spoczywa Zgredek, Wolny Skrzat
Pięknie tu macie.
To dom po ciotce.
Przyjeżdżaliśmy tu jako dzieci.
Teraz służy jako kryjówka Zakonu.
Przynajmniej dla tych, którzy pozostali.
Mugole wierzą, że te dzwonki chronią przed złem,
ale są w błędzie.
Muszę porozmawiać z goblinem.
- Jak się czujesz? - Żyję.
Pewnie nie pamiętasz...
Że zaprowadziłem cię do skarbca, gdy pierwszy raz odwiedziłeś bank?
Nawet wśród goblinów jesteś sławny.
- Pochowałeś skrzata? - Tak.
I przyniosłeś mnie tu.
Jesteś...
niepodobny do innych.
Skąd masz ten miecz?
To skomplikowane.
Czemu Bellatrix Lestrange myślała, że jest w Banku Gringotta?
To skomplikowane.
Miecz objawił się nam w wielkiej potrzebie.
Nie ukradliśmy go.
W sejfie Lestrange leży identyczny miecz,
ale to replika.
Podłożono ją tam zeszłego lata.
- Ona się nie zorientowała? - To bardzo dobra kopia.
Tylko goblin odróżni prawdziwy miecz Gryffindora.
Kto ją podłożył?
Nauczyciel z Hogwartu.
Jak mniemam, obecnie jest dyrektorem.
Snape?
Podmienił miecze w skarbcu Bellatrix?
Dlaczego?
W Banku Gringotta kryje się wiele ciekawych przedmiotów.
W skarbcu pani Lestrange również?
Być może.
Muszę się dostać do banku. Do jednego ze skarbców.
- Nie uda ci się. - Samemu nie.
Ale z tobą tak.
Czemu miałbym ci pomóc?
Zapłacę złotem. Mam go dużo.
- Złoto mnie nie interesuje. - W takim razie co?
To.
Oto moja cena.
Myślisz, że w sejfie Bellatrix jest ukryty horkruks?
Przeraziła ją myśl, że w nim byliśmy.
Pytała, co jeszcze skradliśmy. Założę się, że ukryła tam horkruks.
Kolejny kawałek jego duszy.
Jeśli go zniszczymy, będziemy o krok bliżej od zgładzenia go.
Jak mamy go znaleźć?
I jak go zniszczymy, jeśli oddasz miecz Gryfkowi?
Na to jeszcze nie wpadłem.
Jest wycieńczony.
Tak...?
Panie Ollivander,
muszę panu zadać kilka pytań.
Pytaj, o co chcesz, chłopcze.
Zidentyfikuje pan tę różdżkę?
Można się nią bezpiecznie posłużyć?
Orzech włoski.
Włókno smoczego serca.
32 centymetry.
Nie gnie się.
Należała do Bellatrix Lestrange.
Ostrożnie z nią.
A ta?
Głóg i włosie jednorożca.
25 centymetrów.
Dość elastyczna.
To była różdżka Draco Malfoya.
Była? Już nie jest?
Może nie.
Jeśli ją zdobyłeś w walce.
Wyczuwam, że zmieniła pana.
Mówi pan o różdżkach jakby miały uczucia
i były zdolne do myślenia.
Różdżka wybiera sobie właściciela, panie Potter.
Dla tych, co wiedzą to i owo o różdżkach, jest to oczywiste.
Co panu wiadomo o Insygniach Śmierci?
Ponoć są trzy.
Czarna Różdżka,
Peleryna Niewidka,
która kryje przed wrogami,
oraz Kamień Wskrzeszenia,
który przywraca zmarłych z zaświatów.
Razem czynią właściciela panem śmierci.
Ale tylko nieliczni...
wierzą w ich istnienie.
A pan?
Wierzy pan?
Nie widzę powodów,
by dawać wiarę bajkom.
Kłamie pan.
Wie pan, że jedno z insygniów istnieje.
Powiedział mu pan o tym.
Opowiedział mu pan o Czarnej Różdżce
oraz gdzie jej szukać.
Torturował mnie.
A poza tym...
przekazałem mu tylko pogłoski.
Nie wiadomo, czy faktycznie ją znajdzie.
Już to zrobił.
Niech pan odpoczywa.
On chce pana dopaść, panie Potter.
Jeśli to, co pan powiedział, jest prawdą,
i istotnie jest w posiadaniu Czarnej Różdżki,
to obawiam się,
że jest pan bez szans.
Zatem muszę go zabić, nim mnie znajdzie.
To na pewno jej włos?
Na pewno.
No i...?
Jak wyglądam?
Strasznie.
Dasz go Hermionie, Gryfku?
Liczymy na ciebie, Gryfku.
Jeśli wprowadzisz nas do sejfu, miecz jest twój.
- Pani Lestrange! - Dzień dobry.
"Dzień dobry"?
Bellatrix Lestrange to nie grzeczna pensjonarka.
Spokojnie.
Jeśli się czymś zdradzi,
możemy od razu tym mieczem podciąć sobie gardła.
- Rozumiesz? - On ma rację.
To było głupie.
Dobra. Do dzieła.
Chcę się dostać do mojego skarbca.
Dowód?
Nie sądzę, by to było konieczne.
Pani Lestrange!
Nie lubię czekać.
Wiedzą, że to oszustka.
Już ich powiadomili.
Harry, co robimy?
Pani Lestrange, zechce pani okazać różdżkę?
Niby po co?
Wymóg proceduralny.
W obecnych czasach ostrożność jest wskazana.
Nie ma mowy!
Muszę nalegać.
Imperio!
Doskonale, pani Lestrange.
Proszę za mną.
Co to jest, Gryfku?
Gryfku!
Arresto Momentum!
Dobry refleks, Hermiono.
O nie! Znów jesteś sobą.
Wodospad Złodzieja.
Zmywa wszystkie czary.
- Śmiertelnie niebezpieczny. - Co ty powiesz?
Zapytam z ciekawości, czy jest stąd wyjście?
Nie.
Co tu się wyprawia, do licha?
Rabusie! A ty dałeś im...
Imperio!
To nie brzmi za dobrze.
O, do licha! Spiżobrzuch Ukraiński.
Masz.
Na ten dźwięk spodziewa się bólu.
To barbarzyństwo.
Lumos!
O rany!
Accio horkruks!
Chyba nie wierzysz, że to coś da.
Magia nic tu nie zdziała.
Jest tutaj, Harry?
Wyczuwasz go?
Jest.
Tam na górze!
To zaklęcie gemino. Pomnaża dotknięte rzeczy.
Daj mi miecz.
Nie ruszaj się!
Mam!
- Mieliśmy umowę, Gryfku. - Puchar za miecz.
Obiecałem pomóc ci wejść. O wyjściu nie było mowy.
Gryfku!
Stary nicpoń! Przynajmniej został nam Bogrod.
A to feler!
Nie możemy tu zostać!
- Wymyśl coś. - Mam pewien szalony pomysł.
Reducto!
Na co czekacie?
Relashio!
I co teraz?
Reducto!
Trzymajcie się.
To było genialne!
Obniża lot!
- Skaczmy. - Kiedy?
Teraz.
On już wie. Sami-wiecie-kto.
Wie, co zabraliśmy z sejfu
oraz że szukamy horkruksów.
- Skąd wiesz? - Widziałem go.
Wpuszczasz go do umysłu? Nie możesz tego robić.
Nie zawsze umiem go blokować.
A może umiem. Nie wiem.
Co widziałeś?
Jest wściekły i przerażony.
Wie, że jeśli znajdziemy i zniszczymy horkruksy,
zostanie zgładzony.
Dopilnuje, byśmy nie znaleźli pozostałych.
Jeszcze coś. Jeden jest w Hogwarcie.
Co?
- Widziałeś go? - Widziałem zamek.
I Rowenę Ravenclaw. To ma coś wspólnego z nią.
- Musimy się tam udać. - Nie możemy.
Musimy ułożyć plan.
Czy jakikolwiek nasz plan kiedyś wypalił?
Cokolwiek zaplanujemy, szlag to trafia.
Racja. Jest jeden szkopuł.
Dyrektorem jest Snape.
Nie wparadujemy tam główną bramą.
No to... pójdziemy do Hogsmeade.
Wejdziemy tunelem z piwnicy Miodowego Królestwa.
Coś się z nim dzieje.
Dawniej mogłem śledzić jego myśli.
Teraz wszystko jest jakby rozbite.
Z powodu horkruksów?
Może osłabł albo umiera?
Nie. Raczej jakby był ranny.
Jest tym bardziej niebezpieczny.
Poznał nasz sekret, Nagini.
Teraz może nam zagrozić.
Musimy zebrać wszystkie siły i go schwytać.
A ty, przyjaciółko, nie możesz mnie odstępować.
Ruszać się!
- Tam! - Szukajcie wszędzie.
Potter!
Tutaj, Potter.
Widziałaś go?
- Wygląda zupełnie jak... - Dumbledore.
Harry?
To twoje odbicie.
Głupcy! Co wam strzeliło do głów, by tu się zjawiać?
Macie pojęcie, jakie to niebezpieczne?
Pan jest Aberforth. Brat Dumbledore'a.
To pana odbicie widziałem.
Pan wysłał Zgredka.
- Gdzie go zostawiliście? - Nie żyje.
Przykro mi to słyszeć. To był zacny skrzat.
Kto panu dał to zwierciadło?
Mundungus Fletcher, rok temu.
- Nie miał prawa. Należało do... - Syriusza.
Albus mi mówił.
Powiedział też, że będziesz zły, gdy się dowiesz, że je mam.
Ale zastanów się, gdzie byś był, gdybym go nie miał?
Wie pan coś więcej o losach Zakonu?
Z Zakonem koniec. Sam-wiesz-kto wygrał.
Każdy, kto myśli inaczej, igra ze śmiercią.
Musimy dostać się do Hogwartu, dziś w nocy.
- Dumbledore powierzył nam zadanie. - Naprawdę?
Ładne mi zadanie. Bułka z masłem.
Szukamy horkruksów.
Ostatni z nich jest w zamku. Pomoże nam pan się tam dostać?
Twoje zadanie jest misją samobójczą.
Zrób sobie przysługę i wróć do domu.
- Może dłużej pożyjesz. - Dumbledore ufał, że mi się uda.
Czemu myślisz, że możesz mu ufać?
Skąd pomysł, że możesz wierzyć w cokolwiek mój brat ci nagadał?
Czy kiedykolwiek ci o mnie wspominał?
- Albo o niej? - Dlaczego miałby...?
Mieć sekrety? Ty mi powiedz.
- Ufałem mu. - To odpowiedź naiwnego chłopca,
który tropi horkruksy, na polecenie człowieka,
który nie powiedział nawet od czego zacząć.
Kłamiesz.
Że mi, to nieważne.
Ale okłamujesz siebie. Jak ostatni głupiec.
A nie wydajesz się być głupcem.
Zapytam więc jeszcze raz. Dlaczego to robisz?
Nie obchodzi mnie, co zaszło między wami.
Ani że porzucił pan nadzieję.
Ufałem człowiekowi, którego znałem.
Musimy dostać się dziś do zamku.
Wiesz, co robić.
- Dokąd ją posłałeś? - Zobaczysz.
Wkrótce.
To pańska siostra, Ariana, prawda?
Zmarła w młodym wieku.
Brat poświęcił wiele rzeczy, panie Potter,
w swoim dążeniu do władzy.
W tym także Arianę.
Była mu szczerze oddana. On dawał jej wszystko,
prócz czasu.
Dziękujemy, panie Dumbledore.
Uratował nam życie, dwukrotnie.
Czuwał nad nami przez zwierciadło.
Tak nie robi ktoś, kto się poddał.
- Wraca. - Kto za nią idzie?
Neville! Wyglądasz...
Jak kwaśne jabłko?
To jeszcze nic. Zobaczycie Seamusa.
Cześć, Ab! Niedługo zjawi się więcej ludzi.
Nie było tego na Mapie Huncwotów.
Do tej pory ten tunel nie istniał.
Siedem tajnych przejść zapieczętowano na początku roku.
Teraz to jedyne okno na świat.
Na terenie roi się od śmierciożerców i dementorów.
Snape daje wam popalić?
Nie widujemy go. Najgorsi są Carrowowie.
- Carrowowie? - Tak, brat i siostra.
Pilnują dyscypliny. Chętnie wymierzają kary.
Oni ci to zrobili? Dlaczego?
Uczyli nas zaklęcia Cruciatus... na pierwszoroczniakach.
Odmówiłem.
Pozmieniało się w Hogwarcie.
Zrobimy im kawał?
Siemacie! Mam niespodziankę.
Kolejny wyczyn kulinarny Aberfortha?
Takiej niespodzianki nie strawimy.
- Ja cię kręcę! - Harry!
Powiedz Remusowi i reszcie, że Harry wrócił.
Dobra już! Nie uduście go.
Delacour, słyszysz mnie? Idzie zmiana pogody.
Uderzył piorun. Powtarzam: piorun uderzył.
Jaki masz plan, Harry?
Musimy coś znaleźć.
Coś, co jest ukryte w zamku.
Pomoże nam pokonać Sami-wiecie-kogo.
Dobrze. Co to jest?
Nie wiemy.
- Gdzie to jest? - Tego też nie wiemy.
- Wiem, że to mało informacji. - Jakich informacji?
To przedmiot powiązany z Ravenclaw.
Pewnie mały, łatwy do ukrycia.
Ktoś ma jakiś pomysł?
Zaginiony diadem Roweny Ravenclaw.
Zaczyna się.
Nie słyszeliście o jej zaginionym diademie?
To znana historia.
Owszem, Luno, ale to było wiele wieków temu.
Nikt z żyjących go nie widział.
Ktoś mi powie, co to "diadem"?
To taka korona albo tiara.
- Harry! - Cześć.
Nie widziała mnie pół roku i traktuje jak powietrze.
- Rodzonego brata? - Braci ma na pęczki, a Harry jest tylko jeden.
Zamknij się, Seamus.
- Co się stało, Ginny? - Snape wie.
Wie, że Harry'ego widziano w Hogsmeade.
Wielu pewnie się zastanawia, czemu zarządziłem apel o tej porze.
Doszły mnie słuchy, że w dniu dzisiejszym
Harry Potter był widziany w Hogsmeade.
A więc...
jeśli ktoś,
uczeń czy nauczyciel,
będzie usiłował pomóc panu Potterowi,
zostanie ukarany odpowiednio do popełnionego wykroczenia.
Co więcej,
jeśli ktoś posiada wiedzę na ten temat
i zaniecha jej wyjawienia,
zostanie potraktowany
jako
współwinny.
A więc?...
Jeśli ktoś z tu obecnych, wie cokolwiek
o miejscu przebywania pana Pottera,
z szeregu wystąp.
Już!
Wygląda na to, że mimo skrupulatnych działań ochronnych,
masz problemy z utrzymaniem porządku.
I to nie lada problemy.
Jak śmiesz stać na jego miejscu?
Powiedz im, co się stało tamtej nocy!
Jak spojrzałeś w oczy, człowiekowi, który ci ufał,
po czym go zabiłeś.
Mów!
Tchórz!
Harry!
Potter?
Wiem, że wielu w was chce walczyć.
Niektórzy sądzą nawet, że walka to słuszny wybór.
Ale jest to szaleństwo.
Wydajcie mi Harry'ego Pottera.
Uczyńcie to, a nikt nie ucierpi.
Wydajcie mi Harry'ego Pottera,
a mury Hogwartu pozostaną nietknięte.
Wydajcie mi Harry'ego Pottera,
a zostaniecie nagrodzeni.
Macie godzinę.
Na co czekacie? Łapcie go!
Uczniowie, do łóżek!
- Uczniowie na korytarzu! - Właśnie tu mają być, idioto!
Przepraszam.
Dobrze, że pana widzę, Filch.
Proszę wyprowadzić pannę Parkinson
i pozostałych Ślizgonów z Wielkiej Sali.
- Gdzie mam ich zaprowadzić? - Może być do lochu.
Zapewne miałeś powód, by wrócić, Potter.
- Czego ci trzeba? - Czasu.
- Ile tylko zdoła mi pani zapewnić. - Rób, co musisz.
Będę bronić zamku.
Potter!
Miło cię widzieć.
Panią profesor również.
Utrzymaj redutę, Neville.
- Prędzej. - Idziemy.
Harry! Hermiona i ja mamy pomysł.
- Nieważne, że znajdziemy horkruksa. - Co?
- Musimy też go zniszczyć. - Pomyśleliśmy...
Ron wpadł na genialny pomysł.
Zniszczyłeś dziennik Toma Riddle'a kłem bazyliszka.
Ja i Hermiona wiemy, gdzie taki znaleźć.
Dobra idźcie.
Weźcie mapę. Dzięki niej mnie znajdziecie.
- Dokąd idziesz? - Do Krukonów.
Od czegoś trzeba zacząć.
Harry! Harry!
Dla jasności,
- daje nam pani pozwolenie? - Zgadza się, Longbottom.
Na wysadzenie go w powietrze?
Ekstra! Ale jak?
Poradź się Finnigana.
O ile pamiętam, lubuje się w pirotechnice.
- Zrobię to we śnie. - O to chodzi.
Zdajesz sobie sprawę,
że nie powstrzymasz na długo Sama-wiesz-kogo.
Co nie znaczy, że go nie spowolnimy.
I nazywa się Voldemort. Nazywaj go po imieniu,
bo i tak będzie usiłował cię zabić.
Piertotum Locomotor!
Hogwart w niebezpieczeństwie! Na flanki, do broni!
Czyńcie swoją powinność wobec szkoły!
Zawsze chciałam użyć tego zaklęcia.
Protego maxima fianto duri!
Harry, zaczekaj! Musimy porozmawiać.
- Jestem trochę zajęty. - Nie znajdziesz go tam.
- Tracisz czas. - Porozmawiamy później.
- Harry! - Później.
Harry Potterze, masz mnie posłuchać.
Pamiętasz, co powiedziała Cho o diademie Roweny Ravenclaw?
Nikt żywy go nie widział.
To oczywiste, prawda?
Musimy porozmawiać z kimś, kto nie żyje.
Imponujące, prawda?
Tam ją znajdziesz.
- Nie idziesz ze mną? - Nie.
Lepiej porozmawiaj z nią sam.
Jest bardzo nieśmiała.
Ty jesteś Szarą Damą.
- Duchem z Wieży Krukonów. - Nie odpowiadam na to imię.
Nie, przepraszam! Helena, prawda?
Helena Ravenclaw. Córka Roweny.
- Jesteś przyjacielem Luny? - Tak.
Powiedziała, że możesz mi pomóc.
- Szukasz diademu mojej matki. - Tak.
Zgadza się.
Luna ma dobre serce,
w przeciwieństwie do wielu,
ale pomyliła się.
Nie mogę ci pomóc.
Zaczekaj. Proszę!
Chcę go zniszczyć.
Nigdy się nie nauczą.
- Jaka szkoda. - Panie...
Nie powinniśmy zaczekać?
Zaczynajcie.
Nie tego chcesz, Heleno?
- Chcesz go zniszczyć. - Inny przyrzekał to zrobić wiele lat temu.
Dziwny chłopiec o zagadkowym nazwisku.
Tom Riddle.
- Ale skłamał. - Okłamał wielu.
Wiem, co zrobił. Wiem, kim naprawdę jest.
Zbrukał go czarną magią.
Mogę go zniszczyć raz na zawsze.
Pod warunkiem, że wyjawisz, gdzie go ukrył.
Wiesz, gdzie go ukrył. Prawda, Heleno?
Powiedz mi.
Proszę.
Dziwne...
Trochę go przypominasz.
Jest tutaj, w zamku.
W miejscu, gdzie wszystko jest ukryte.
Jeśli musisz prosić, nigdy się nie dowiesz.
Jeśli wiesz, wystarczy, że poprosisz.
Dziękuję.
Powiedz McGonagall, że Remus i ja będziemy bronili tej części zamku.
Tak jest!
Albo lepiej, niech przyśle nam jeszcze ze dwie różdżki.
O wyniku bitwy przesądza siła przekonań,
nie liczebność zwolenników.
- Czyje to słowa? - Moje.
- W porządku, Freddie? - Tak.
U mnie też.
Harry mówi przez sen. Zauważyłaś?
Oczywiście, że nie.
I co? Głupio wam, co?
- Ty to zrób. - Nie mogę.
Możesz.
Neville!
Dobrze poszło.
Do środka!
Drętwota!
Ginny! Neville!
- Jesteście cali? - W życiu nie było lepiej.
Chwila i zacznę zionąć ogniem.
Widziałeś Lunę?
- Lunę? - Szaleję za nią.
Muszę jej powiedzieć. Możemy nie dożyć świtu.
Wiem.
Psiakrew! Nigdy go tu nie dojrzymy.
- Tutaj. - Świetnie.
Zniknął.
Przed chwilą tu był.
Może wszedł do Pokoju Życzeń?
Nie widać go na mapie. Sama mówiłaś.
Faktycznie.
Chodźmy.
Geniusz.
No proszę!
Co cię tu sprowadza, Potter?
Mógłbym cię spytać o to samo.
Masz coś mojego. Prosiłbym o zwrot.
- Ta, którą masz, nie działa? - Jest mojej matki.
Silna, ale to nie to samo.
Nie do końca mnie rozumie.
Wiesz, co mam na myśli?
Czemu jej nie powiedziałeś?
Bellatrix.
Poznałeś, że to ja, i nie powiedziałeś.
Dalej, Draco! Nie pyniaj.
Zrób to.
Spokojnie.
Expelliarmus!
- Avada kedavra! - Drętwota!
To moja dziewczyna, pacanie!
Mam go!
Na pomoc!
Goyle rozpętał Szatańską Pożogę!
Tędy!
Nie możemy ich zostawić!
On chyba żartuje.
Jeśli przez nich zginiemy, zabiję cię!
Harry!
Panie?
Avada kedavra!
Chodź, Nagini. Muszę cię chronić.
Wężyca...
jest ostatnim horkruksem.
Wejrzyj w jego umysł.
Dowiedz się, gdzie jest. Wąż będzie przy nim.
Możemy to zakończyć.
Panie?
Czy nie...
byłoby roztropniej wstrzymać oblężenie?
Sam odnajdziesz chłopaka.
Nie muszę go szukać.
Nim noc upłynie, sam do mnie przyjdzie.
Rozumiesz?
Spójrz na mnie.
Jak możesz ze sobą wytrzymać?
Nie wiem.
Znajdź Severusa.
Przyprowadź go do mnie.
Wiem, gdzie jest.
Naprzód!
Nie!
Za pomocą tej różdżki dokonywałeś wyjątkowych czarów, panie.
Nie.
To ja jestem wyjątkowy.
Co do różdżki,
ta mi się opiera.
Nie ma potężniejszej od niej.
Olivander sam tak powiedział.
Gdy chłopak się pojawi, na pewno nie zawiedzie.
Jest posłuszna tobie.
I tylko tobie.
Czyżby?
Panie?
Czy Różdżka istotnie mnie słucha?
Jesteś mądrym człowiekiem, Severusie.
Więc wiesz.
Komu naprawdę jest posłuszna?
Tobie, panie.
Czarna Różdżka, nie może dobrze mi służyć,
gdyż nie jestem jej prawowitym właścicielem.
Czarna Różdżka należy do czarodzieja, który zabił jej poprzedniego pana.
Ty zabiłeś Dumbledore'a, Severusie.
Póki żyjesz, Czarna Różdżka nie będzie prawdziwie moja.
Byłeś dobrym i wiernym sługą, Severusie.
Ale tylko ja mogę żyć wiecznie.
Panie!
Nagini, zabij!
Weź je.
Proszę.
Daj mi coś, szybko! Jakąś buteleczkę.
Zabierz je do myślodsiewni.
Spójrz na mnie.
Masz oczy po matce.
Walczyliście dzielnie,
ale na próżno.
Nie tego pragnę.
Każda przelana kropla czarodziejskiej krwi
to niepowetowana strata.
Dlatego rozkażę odwrót.
W międzyczasie zabierzcie ciała poległych.
Harry Potterze, zwracam się do ciebie.
Dzisiejszej nocy pozwoliłeś przyjaciołom ginąć za siebie,
zamiast osobiście stawić mi czoła.
Nie ma większej ujmy na honorze.
Czekam na ciebie w Zakazanym Lesie.
Zmierz się z przeznaczeniem.
W przeciwnym razie,
zabiję każdego mężczyznę, kobietę i dziecko,
którzy będą próbowali dać ci schronienie.
Gdzie się wszyscy podziali?
Harry...
Co ci jest?
Ona odeszła.
Umarła.
Odmieniec!
Chodź tu! Powiem mamie!
Jesteś odmieńcem, Lily!
Chodź tutaj!
Jest zazdrosna.
Ona jest pospolita, ty wyjątkowa.
Nie mów tak, Severusie.
Gryffindor!
- Cześć, jestem James. - A ja Lily.
Jaki ojciec, taki syn.
Próżny, bezczelny...
Ani słowa o moim ojcu!
Sługa na nowo dołączy do swego pana!
Severusie!
Nie zabijaj mnie!
Przepowiednia nie mówi o kobiecie.
Tylko o chłopcu, urodzonym pod koniec lipca.
On myśli, że chodzi o jej syna.
Chce ich wytropić i zabić.
Ukryj ich wszystkich.
Błagam cię.
Co oferujesz w zamian, Severusie?
Wszystko.
Harry, byłeś bardzo kochany.
Bardzo kochany.
Mama cię kocha.
Tata cię kocha.
Bądź bezpieczny. Bądź silny.
Avada kedavra!
Mówiłeś...
że będzie bezpieczna.
Lily i James zaufali niewłaściwej osobie.
Podobnie jak ty.
- Chłopiec przeżył. - Nie potrzebuje ochrony.
- Czarny Pan odszedł. - On powróci.
Wtedy dziecko będzie w śmiertelnym niebezpieczeństwie.
Ma jej oczy.
Jeśli prawdziwie ją kochałeś...
Nikt nie może się dowiedzieć.
Nigdy nie ujawnię twoich zasług.
Dajesz słowo?
Codziennie ryzykujesz życiem, by go chronić.
Nie jest utalentowany.
Bezczelny jak jego ojciec.
Pławi się w sławie.
Ani słowa o moim ojcu!
James Potter?
Próżny, bezczelny...
Był dobrym człowiekiem!
Twój ojciec był nieudacznikiem!
Wypij eliksir.
Chwilowo powstrzyma działanie klątwy.
- Ale to pójdzie dalej, Albusie. - Ile mam czasu?
Może rok.
Nie uciekaj wzrokiem, Severusie.
Obaj wiemy, że Voldemort
polecił młodemu Malfoyowi mnie zabić.
Jeśli zawiedzie,
Czarny Pan zwróci się do ciebie.
Musisz mnie zabić, Severusie.
To jedyne wyjście.
Tylko wtedy Czarny Pan całkowicie ci zaufa.
Nadejdzie czas, że Potterowi będzie trzeba coś wyjawić.
Musisz poczekać do chwili, gdy Voldemort
będzie najbardziej osłabiony.
Co mam mu wyjawić?
Tej nocy, gdy Voldemort przybył do Doliny Godryka, by zabić Harry'ego,
Lily Potter zasłoniła dziecko
i klątwa się odbiła.
Gdy do tego doszło, fragment duszy Voldemorta
wszedł w jedyną żywą istotę,
którą mógł znaleźć.
W Harry'ego.
Z tego powodu Harry zna mowę węży
i ma wgląd w umysł Voldemorta.
Część Voldemorta żyje w nim.
Gdy nadejdzie pora...
chłopak musi umrzeć?
Tak.
Musi umrzeć.
Chroniłeś go, by mógł umrzeć we właściwym czasie.
Hodowałeś go jak jagnię na rzeź.
Nie mów, że zacząłeś przejmować się losem chłopca.
Expecto Patronum!
Lily!
Po tylu latach?
Zawsze.
Więc gdy nadejdzie pora,
chłopak musi umrzeć?
Tak.
Musi umrzeć.
Z ręki Voldemorta.
To konieczne.
Gdzie byłeś?
- Myśleliśmy, że poszedłeś do lasu. - Teraz tam idę.
Oszalałeś? Nie rób tego!
Nie możesz oddać się w jego ręce.
O co chodzi, Harry?
Czego się dowiedziałeś?
Jest powód, dla którego je słyszę.
Horkruksy.
Domyślałem się tego.
Myślę, że wy też.
- Pójdę z tobą. - Zabijcie węża.
Zabijcie węża, a wtedy zostanie tylko on.
Otwieram się na sam koniec.
Jestem gotów na śmierć.
Kamień Wskrzeszenia.
Byłeś bardzo dzielny, skarbie.
Dlaczego tu jesteście?
Wszyscy.
Nigdy nie odeszliśmy.
Czy to boli?
Umieranie.
Jest szybsze niż zaśnięcie.
Jesteś prawie u celu.
Przepraszam.
Nigdy nie chciałem, byście umarli za mnie.
Remusie, twój syn...
Powiedzą mu, za co zginęli jego rodzice.
Kiedyś to zrozumie.
Będziecie przy mnie?
Do samego końca.
Nie będzie w stanie was zobaczyć?
Nie.
Jesteśmy tutaj.
Bądź blisko.
Zawsze.
Nie widać go, panie.
Myślałem, że przyjdzie.
Harry! Nie!
- Co robisz? - Milcz!
Harry Potter.
Chłopiec, który przeżył.
Przyszedł po śmierć.
Avada kedavra!
Jemu nie możesz pomóc.
Harry!
Wspaniały chłopcze!
Dzielny mężczyzno!
Chodźmy.
Profesorze, co to jest?
Coś, czemu żaden z nas nie pomoże.
Cząstka Voldemorta, wysłana tu by umrzeć.
Tu, czyli gdzie?
O to samo chciałem cię spytać.
Znasz to miejsce?
Wygląda jak Dworzec King's Cross.
Tylko czystszy.
I bez pociągów.
King's Cross? Naprawdę?
Jak to mówią, ty tu rządzisz.
Pewnie już wiesz, że ty i Voldemort
byliście złączeni czymś więcej niż losem.
Od tamtej nocy w Dolinie Godryka.
Więc to prawda?
Część jego żyje we mnie?
Żyła.
Właśnie sam ją unicestwił.
Byłeś horkruksem, którego nigdy nie zamierzał stworzyć.
Muszę wrócić, prawda?
- To zależy od ciebie. - Mam wybór?
Jak najbardziej.
Powiadasz, że to King's Cross?
Gdybyś chciał,
mógłbyś złapać pociąg.
Dokąd?
Dalej.
- Voldemort ma Czarną Różdżkę. - Prawda.
- Wężyca nadal żyje. - Tak.
Nie mam czym jej zabić.
Kto prosi o pomoc w Hogwarcie, zawsze ją dostaje.
Ma się ten talent do układania frazesów.
Słowa, w mej nieskromnej opinii,
są niewyczerpanym źródłem magii.
Zdolne zadawać i koić rany.
Jednak w tym wypadku,
ująłbym to tak:
"Kto zasługuje na pomoc w Hogwarcie, zawsze ją dostaje".
Nie lituj się nad zmarłymi, Harry.
Tylko nad żyjącymi.
A zwłaszcza żyjącymi bez miłości.
Profesorze, patronusem mojej matki
była łania, prawda?
Tak samo jak profesora Snape'a.
Dziwne, prawda?
Gdy o tym pomyśleć, to nic dziwnego.
Pójdę już, Harry.
Profesorze!
To dzieje się naprawdę?
Czy tylko w mojej głowie?
Oczywiście, że w twojej głowie.
Ale czy nie może to oznaczać, że dzieje się naprawdę?
Profesorze! Co mam robić?
Profesorze!
Panie, czyś ranny?
Nie potrzebuję twojej pomocy.
Chłopak!
Nie żyje?
Czy on żyje?
Draco żyje?
Nie żyje.
Kto to?
Kogo niesie Hagrid?
Neville, kto to jest?
Harry Potter...
- nie żyje! - Nie!
Cisza!
Głupia dziewczyno!
Harry Potter nie żyje.
Od dziś
pokładaj swoją wiarę we mnie.
Harry Potter nie żyje!
Pora opowiedzieć się po jednej ze stron.
Przyłączcie się do nas
albo gińcie.
Draco!
Chodź.
Dobrze, Draco.
Dobrze.
Przyznam, że liczyłem na lepszych.
Coś ty za jeden, młody człowieku?
Neville Longbottom.
Jestem pewien, że znajdzie się dla ciebie miejsce.
Chciałbym coś powiedzieć.
Zamieniamy się w słuch, Neville'u.
- Nieważne, że Harry umarł. - Nie, Neville.
Ludzie umierają każdego dnia.
Przyjaciele,
krewni...
Tak.
Straciliśmy dzisiaj Harry'ego.
Ale nadal jest z nami.
Tutaj.
Tak samo Fred,
Remus,
Tonks
i wszyscy inni.
Nie zginęli na próżno!
Ale ty zginiesz, bo się mylisz!
Serce Harry'ego wciąż bije dla nas.
To nie koniec!
Confringo!
Nie! Wracajcie!
Wracajcie tu!
Zaciągnę go do zamku. Trzeba zabić węża.
Potrzebujesz tego!
Nie moją córkę, zdziro!
Miałeś rację,
mówiąc Snape'owi, że różdżka ci się opiera.
Nigdy cię nie posłucha.
Zabiłem Snape'a.
A jeśli nie należała do niego
i cały ten czas była wierna komu innemu?
Chodź, Tom. Skończmy to tak, jak zaczęliśmy.
Razem!
Harry!
Dlaczego Czarna Różdżka go nie słuchała?
Była wierna komu innemu.
Zabił Snape'a i myślał, że różdżka będzie jego.
Lecz ona nigdy nie należała do Snape'a.
Dumbledore'a rozbroił Draco, wtedy na wieży.
Od tamtej chwili...
różdżka słuchała jego.
Dopóki...
ja nie rozbroiłem Dracona we dworze Malfoyów.
Co oznacza...
że jest moja.
- I co my z nią zrobimy? - "My"?
To Czarna Różdżka.
Najpotężniejsza na świecie.
Z nią bylibyśmy niepokonani.
19 LAT PÓŹNIEJ
Razem.
Torba.
Sweter.
Będziemy tęsknić.
Idą.
Tato.
A co jeśli trafię do Slytherinu?
Albusie Severusie Potterze,
nosisz imiona po dwóch dyrektorach Hogwartu.
Jeden z nich był Ślizgonem.
I najdzielniejszym człowiekiem, jakiego znałem.
Ale jeśli tak będzie...
To Slytherin zyska wspaniałego, młodego czarodzieja.
Jeśli to dla ciebie tyle znaczy,
możesz wybrać Gryffindor.
Tiara Przydziału weźmie to pod uwagę.
- Naprawdę? - Naprawdę.
- Gotów? - Tak.
Wersja polska: Shylock Korekta: d3s0l4ti0n
Odwiedź www.NAPISY.info