‫زنان روزگار باستان
‫اکتا، پوپیا، جولیا مزا...
‫شاید ما بی‌نام و فراموش شده باشیم،
‫ولی خودمان هیچ‌چیز را فراموش نکردیم.
‫آتلیه در کروسی ‫خارج از پاریس
‫اوریل...
‫گابریل و...
‫رافائل.
‫و اونم که میشله.
‫کفش‌دوزک پرواز کن به خونه
‫پدرت جنگه
‫مادرت تو پومِرانیاست
‫پومِرانیاست با خاک یکسان شده
‫پس بخواب کوچولو، بخواب
‫سلول بچه‌های بد
‫برای پ.س و م.هـ
‫پل سلان و مارتین هایدگر.
‫تمپلوم ‫(به لاتین)
‫که یعنی: زبان.
‫خانه‌ی وجود.
‫شب از قابلمه‌ام سرریز شد
‫آنجا به اندازه‌ی کافی شب نبود
‫برای پل سلان
‫گرگ‌کش* اثر پل سلان ‫(نام گلی سمی)
‫ای گل‌های آلمان
‫قلبم دارد به بلوری بدل می‌شود ‫که عاجز از دروغگویی‌ست
‫که نور خود را در آن می‌آزماید
‫در را قفل کن، رُز در خانه داریم
‫هفت شاخه گل رز در خانه داریم
‫در اوکراین
‫:وقتی پدر و مادرم را کشتند
‫آنجا چه گل‌هایی داشتند؟
‫چه گلی مادر
‫با نامش تو را آزرد؟
‫ای مادر، چه کسی گفت "گرگ‌کش"؟
‫و نه "ترمس"؟ ‫(*نام یک گل)
‫مادر، وقتی با کلام تو رهسپار آلمان شدم
‫دست چه کسی را در دست گرفتم؟
‫قاتلان آنجا زندگی می‌کنند، مادر
‫آنها ساکت‌اند، مادر
‫آنها شعر می‌نویسند، مادر
‫مادر
‫هیچکس قاتلان را ساکت نمی‌کند
‫چقدر برای پل سلان سخت بوده،
‫یک شاعر یهودی که باید ‫اشعارش رو به آلمانی می‌نوشته.
‫بالاخره هم مادر و هم پدرش، ‫قربانی هولوکاست شدند.
‫فوگ مرگ
‫صدای پل سلان ‫متعلق سال 1958
‫شیر سیاه سپیده‌دمان را ‫به وقت غروب می‌نوشیم
‫صبح‌ها می‌نوشیم ظهرها ‫می‌نوشیم شب‌ها می‌نوشیم
‫می‌نوشیم و می‌نوشیم
‫در هوا گوری حفر می‌کنیم
‫در هوا تنگ نمی‌آرامیم
‫مردی در خانه زندگی می‌کند
‫با مارها بازی می‌کند، می‌نویسد
‫می‌نویسد وقتی که ‫آفتاب به آلمان غروب می‌کند
‫موی طلایی تو مارگاریتا
‫می‌نویسد و از خانه بیرون می‌رود
‫و ستاره‌ها می‌درخشند
‫و سوت‌زنان سگانش را می‌خواند
‫سوت‌زنان یهودیانش را می‌خواند ‫تا گوری حفر کنند در خاک
‫حال فریاد می‌زند تو خاک را عمیق‌تر بکن
‫ و تو بخوان و بنواز
‫دست به سلاح کمر می‌برد
‫تکانش می‌دهد، چشمانش آبی‌ست
‫تو خاک را عمیق‌تر بکن و ‫تو همچنان بخوان و بنواز
‫شیرسیاه سپیده‌دمان ‫تو را شب‌ها می‌نوشیم
‫تو را ظهر‌ها می‌نوشیم صبح‌ها ‫می‌نوشیم به‌وقت غروب تو را می‌نوشیم
‫می‌نوشیم و می‌نوشیم
‫مردی در خانه زندگی می‌کند
‫موی طلایی تو مارگاریتا
‫موی خاکستری تو سولامیت ‫با مارها بازی می‌کند
‫فریاد می‌زند مرگ ‫را شیرین‌تر بنوازید
‫مرگ استادی از سرزمین آلمان‌ است
‫فریاد می‌زند ویولون‌ها ‫را تاریک‌تر بنوازید
‫پس دود شوید و به بالا روید
‫پس گوری در ابرها از آنِ ‫شماست در ابرها تنگ نمی‌آرامید
‫شیر سیاه سپیده‌دمان ‫تو را شب‌ها می‌نوشیم
‫تو را ظهر‌ها می‌نوشیم مرگ ‫استادی از سرزمین آلمان است
‫تو را به‌وقت غروب می‌نوشیم ‫صبح‌ها می‌نوشیم می‌نوشیم و می‌نوشیم
‫مرگ استادی از سرزمین آلمان است
‫ چشم او آبی‌ست
‫تو را نشانه می‌گیرد
‫تیرش خطا نمی‌رود
‫مردی درخانه زندگی می‌کند
‫موی طلایی تو مارگاریتا
‫سگانش را به جانمان می‌اندازد
‫گوری در هوا ارزانیمان می‌دارد
‫با مارها بازی می‌کند و رؤیا می‌بیند
‫مرگ استادی از سرزمین آلمان‌ است
‫موی طلایی تو مارگارته
‫موی خاکستری تو سولامیت!
‫این کتاب مارتین هایدگره.
‫در اینجا شما...
‫مغز مارتین هایدگر رو می‌بینید.
‫در اتاق زیرشیروونی‌ام در هورنباخ
‫و اینا هم همه‌شون قارچ‌های سمی هستند.
‫که باعث ایجاد سرطانی میشن که
‫مغز رو درگیر میکنه.
‫اینجا یه تاریکی جزئی می‌بینیم
‫و اینجا هم...
‫می‌بینیم که سرطان داره پخش میشه.
‫بزرگتر میشه،
‫تقریباً نصف مغز رو می‌گیره.
‫و سرطان همه‌جا رو گرفته.
‫هایدگر رو حتی ‫می‌تونستم از نزدیک ببینم،
‫وقتی که داشتم توی ‫فرایبورگ درس می‌خوندم.
‫اونم همون موقع در ‫اونجا تدریس می‌کرد.
‫پل سلان یه بار دیده بودش،
‫در اواسط دهه‌ی 60،
‫در کلبه‌ی دورافتاده‌اش در جنگل سیاه.
‫یعنی سلان از دیدارش با متفکر آلمانی
‫چه انتظاری داشته؟
‫دنبال توضیحاتی بوده در مورد ‫گذشته‌ی هایدگر با نازی‌ها؟
‫در کتابچه‌ی مهمان، سلان اینطور می‌نویسه:
‫در کتابچه‌ی کلبه،
‫با منظره‌ای از ستاره‌ی چشمه
‫و امیدی در دل، برای ابراز کلامی.
‫25 جولای 1967
‫ولی چنین کلامی هرگز ابراز نشد.
‫از فیلسوف بزرگ، چیزی ‫جز سکوت نصیبش نشد.
‫چیزی در مورد خطاهاش گفته نشد.
‫در اون زمان، کل جامعه سکوت کرده بود.
‫همه در درک امر ‫غیرقابل‌تصور ناکام مانده بودند.
‫من خودم بین مردمانی زندگی کردم
‫که اونجا حضور داشتند
‫و نمی‌خواستند در موردش حرف بزنند.
‫حالا این یکی رو امتحان کنیم.
‫سرخس رو ازش بیرون بیاریم، ‫لااقل اون بزرگه رو.
‫این یکی رو میاریم جلو.
‫لودویگ، اینجوری بذارش جلوش.
‫ویسلاف، الکل...
‫خب، خوبه.
‫مراقب باش.
‫پایینش.
‫آسمان
‫زمین
‫نقاشی
‫آتلیه در هورنباخ، اودنوالد ‫1971-1982
‫یوزف بویس عزیز
‫ممنونم بابت پاسخ سریعت به نامه‌ی من
‫خوشحالم که پذیرفتی نگاهی به ‫نقاشی‌های من بندازی
‫به زودی راه میافتم
‫از اودنوالد
‫به سمت تو در دوسلدورف
‫یوزف بویس در دانشگاه دوسلدورف
‫دانشجویان موفق زیادی داشت.
‫اوایل سال 1972، می‌خواست ‫جنگل را با کمک دانشجویانش نجات دهد.
‫در این عکس او را همراه با ‫انسلم کیفر جوان می‌بینیم
‫که بویس او را به سرعت به جایگاه ‫دانشجوی کارشناسی ارشد رساند.
‫آقای کیفر، شما در جنگل‌های ‫اودنوالد زندگی می‌کنید
‫به دور از سرعت ‫هولناک زندگی روزمره.
‫آیا این شیوه برای کار کردن بهتره؟ ‫نوعی عقب‌نشینیه؟
‫من اینجا زندگی می‌کنم چون ‫برای کارم به چشم‌انداز نیاز دارم.
‫کار من به چشم‌اندازها گره خورده.
‫قطعاً آرامش اینجا هم کمک‌حالم هست
‫و اینکه کمتر چیزی وقفه و ‫خللی در کارم ایجاد می‌کنه.
‫می‌تونم یه خونه‌ی بزرگ داشته باشم
‫که داشتنش توی شهر دشوارتر بود.
‫بعنوان یک هنرمند جوان، انسلم ‫کیفر پیوسته انگشت فرو می‌کنه در
‫زخمِ بازِ تاریخ آلمان.
‫نقاشی‌هاش، پر از ارجاع‌اند ‫به قهرمانان اساطیری آلمان.
‫زیگفرید، هرمان، پارسیفال
‫افسانه‌های غرق در ‫خون گذشته‌های دور.
‫این‌ها همون قهرمانانی هستند که ‫نازی‌ها پیرامون‌شون فرقه‌ای تشکیل دادند.
‫همین مساله منتقدان رو برآشفته
‫و وقتی کیفر در نمایشگاه دو ‫سالانه‌ی ونیز آلمان رو نمایندگی می‌کرد
‫خشم عموم برانگیخته شد.
‫و برخی اونو به فاشیسم متهم کردند.
‫در دوسالانه‌ی ونیز، انسلم کیفر
‫جایگاه هنری در آلمان ‫غربی را نمایندگی می‌کند.
‫این انتخاب سوءتفاهمی بزرگ است.
‫مدیر موزه شاید گمان کرده باشد که
‫یک "وحشی تازه" کشف کرده.
‫لقبی که در مورد نئواکسپرسیونیست‌های ‫آلمان به کار برده می‌شود.
‫اما با دروغ‌بافی‌هایش در نسبت با تاریخ، ‫انسلم کیفر چنین کسی نیست.
‫در بهترین حالت او یک مرتجع تازه است.
‫"روش‌های حکمت جهانی" ‫روی چوبی غول‌پیکر حکاکی شده.
‫و حالا این روش‌ها چه هستند؟
‫پاسخ ناسیونالیستی آلمانی کیفر چنین است: ‫"نبرد جنگل توتبورگ"
‫گرابه قطعاً در مظان این اتهام نیست که
‫یک ناسیونالیست آلمانی یا ‫یک میهن‌پرست افراطی باشه.
‫بله، ولی سوژه به شدت توسط نازی‌ها...
‫- مورد استفاده قرار گرفت. ‫- کاملاً ازش سوءاستفاده شد.
‫درست به همین خاطره که... ‫ببینین من سال 1945 بدنیا اومدم.
‫این شانس رو دارم که ‫دوباره به این سوژه بپردازم.
‫سرکوب کردنش که فایده‌ای ‫نداره، اونم فقط به این دلیل که
‫نازی‌ها ازش سوءاستفاده کردند.
‫من مساله‌ی سوءاستفاده کردن از ‫شاعرها و هنرمندان رو پیش کشیدم.
‫برای مثال از فریدریش ‫هولدرلین سوءاستفاده کردند.
‫کلی شعر داره در مورد وطن
‫ولی اون یونان رو وطن خودش می‌دونست.
‫ولی نازی‌ها ازش بعنوان یک ‫سرود میهن‌پرستانه استفاده کردند.
‫...وقتی یک نقاشی واکنش‌برانگیز میشه
‫و مردم میگن این ‫آدم یک نئوفاشیسته.
‫نمیگم مشکلی نداره
‫چون رنجیده‌خاطر میشم.
‫این واضحه، ولی من...
‫نمیرم جلوی نقاشی‌ام بایستم
‫و نمیگم که من ضدفاشیستم.
‫چون اگه بگی ضدفاشیستی...
‫توهینیه به ضدفاشیست‌های واقعی.
‫استودیو در بوخن ‫اودنوالد 1993-1983
‫می‌بینی، استودیو اونجاست.
‫شبیه کارخونه‌ست.
‫آره خب کارخونه‌ست، ‫خیلی عظیمه
‫ولی خب اون خیلی کار تولید میکنه
‫کلی نقاشی و مجسمه، ‫واسه همین به این فضا احتیاج داره.
‫یک کتابخونه‌‎ی واقعی نیست...
‫چون تصاویر و دانش بیشتری ‫توی کتابخونه‌ها وجود داره.
‫پس یک کتابخونه‌ی کوچک و ساده‌شده‌ست.
‫نکته اینه که این کتابخونه سطح دنیاست.
‫پوسته...پوسته‌شه...
‫چون بیشتر کتاب‌ها
‫توشون عکس‌هاییه که هوایی گرفته شده.
‫از لهستان، نیوزلند،
‫از گرینلند و ...
‫پس ایده این بود که...
‫از پوسته‌ی زمین عکاسی بشه
‫و بعد عکس‌ها در کتاب‌ها گذاشته بشه
‫و بعد دیگه تا دو هزارسال دیگه ‫می‌تونی داشته باشی‌شون.
‫حالا هراتفاقی که بیافته.
‫سرب خیلی سنگینه...
‫ولی خیلی سبک به نظر میرسه.
‫انقدر که انگار باد میتونه ‫برگ‌هاش رو تکون بده.
‫من زمزمه‌ی باد رو توشون شنیدم.
‫شما نشنیدین؟
‫خشخاش و حافظه
‫زیباست لودویگ، ‫داریم بهش نزدیک میشیم.
‫آقای کیفر، بیاد یه کم پایین‌تر؟
‫پایین‌تر بیاد که خیلی شتک نزنه.
‫ولی اتفاقاً میخوام اولش شتک بزنه.
‫آمریکا یک سوپراستار تازه دارد: ‫انسلم کیفر.
‫در مراسم مروری بر آثار او در شیکاگو
‫جشنی ترتیب داده شد ‫برای رویداد هنری سال.
‫برگزاری یک سمپوزیوم ‫بین‌المللی کیفر در لس‌آنجلس هم
‫به موفقیت او افزود.
‫موزه‌ی هنرهای معاصر نیویورک
‫اکنون با افتخار تقدیم می‌کند.
‫85 نقاشی، کتاب و طراحی در این ‫نمایشگاه به نمایش گذاشته خواهند شد.
‫پالتِ بالدار، متعلق به سال 1985
‫نماد آزادی
‫با اشاره به اسطوره‌ی یونانی ایکاروس، ‫و ویلند آهنگر
‫حکیم خطرناک افسانه‌های نروژی.
‫تالار افتخاری با الگوبرداری از ‫معماری برجسته‌ی نازی‌ها
‫نظیر صدارت عظمای ‫رایش کارِ آلبرت اشپیر.
‫درحالیکه کیفر در حال جابه‌جا کردن ‫مرزهای دردناکی برای هموطنان آلمانی‌اش است
‫خارجی‌ها از او بعنوان ‫تابوشکنی جسور استقبال می‌کنند.
‫به نظر میرسه برای مردم آلمان ‫کنار اومدن با هنرمندی که
‫میخواد با گذشته‌ی آلمان دست ‫و پنجه نرم کنه کار دشواریه.
‫هنرمندی که میخواد از کارش...
‫بعنوان جایی برای رویاروشدن با ‫گذشته‌ی آلمان استفاده کنه.
‫شاید تسلیم افسون هنر او شدن
‫آسان‌تر از تماشای اثرش ‫با یکجور فاصله‌گذاری باشد.
‫با کیفر، به حیرت‌انگیزترین حالت ممکن، ‫نقاشی از منظره دوباره ممکن شده.
‫او می‌گوید: نمی‌شود خیلی ‫راحت چشم‌اندازی را بکشید
‫که تانک‌ها از آن گذر کرده‌اند.
‫کارخانه‌ی آجرپزی سابق در هوپفینگن ‫اودنوالد 1993-1988
‫اولین بارقه‌های موفقیت برای کیفر
‫در دهه‌ی هشتاد رقم خوردند.
‫او از پولش برای خرید و بازسازی
‫یک کارخانه‌ی آجرپزی قدیمی ‫در بوخنِ آلمان استفاده کرد.
‫در اینجا کارش را به حیطه‌ی مجسمه‌سازی ‫و چیدمان بسط و گسترش داد.
‫شروع کرد به ساخت دنیایی برای خودش.
‫الان توی سالنی هستیم که...
‫که فلزات توش نگهداری میشده.
‫خیلی پرهرج و مرجه.
‫مثل کوهستانه...
‫و میشه گفت به نوعی بدون ساختاره.
‫ولی این دیوارها اطرافش رو احاطه کردند.
‫و...
‫و وقتی یک مرز مستطیلی
‫اطراف کار رو می‌پوشونه
‫اون موقع کار تبدیل میشه به نقاشی.
‫حالا!
‫یادمه تقریباً بیست سال پیش
‫یک پرفورمنس منو خیلی اذیت کرد
‫که اسمش رو گذاشته بودید ‫"اشغالگری‌ها"
‫شما در مکان‌های دیدنی اروپا ‫سلام نازی‌ها رو به اجرا گذاشتین.
‫قضیه چی بود؟ ‫فقط یکجور عمل تحریک‌آمیز بود؟
‫بین تابستان و پاییز سال 1969
‫من سوئیس، فرانسه و ایتالیا را اشغال کردم.
‫چند عکس:
‫بحث تحریک کردن نبود، ‫لااقل برای من نبود.
‫فقط صرفاً بخاطر تحریک کردن نبود.
‫کاری رو کردم که به نظرم در ‫اون زمان کاملاً ضروری بود.
‫حالا که به گذشته نگاه می‌کنم ‫به نظرم کار به شدت مهمی بوده.
‫سال‌های 1969 و 1968 بود،
‫زمانی بود که به موضوع ‫جنگ جهانی دوم به شکل کلی،
‫به فاشیسم، رایش سوم ‫هیچ اشاره‌ای نمیشد.
‫در مدرسه، سه هفته به این ‫موضوعات پرداخته میشد و تمام.
‫در اون زمان، به شدت مهم بود
‫که این وقایع دوباره به خاطر ‫برگردونده بشن و روشون کار بشه.
‫آینه‌ای گرفتم جلوی صورت همه.
‫سلام نازی از سال 1945 ‫در آلمان ممنوع است.
‫پوشیدن یونیفرم نیروهای مسلح، ‫که متعلق به پدرش بود
‫و اجرا برای دوربین
‫اعتراض کیفر بود علیه فراموشی.
‫مردم میگن: وای!
‫کیه این یارو؟ نئونازیه؟
‫بعدش...
‫بعدش من هیچی نمیگم چون...
‫برمی‌گردم به زمانی قبل‌تر
‫که در اون زمان من نمی‌دونم چی بودم.
‫مشخص نیست در سال 1930 یا 1939
‫من چه کسی میشدم؟
‫مشخص نیست حاضر ‫بودم چه کارهایی بکنم.
‫بیشتر روشنفکرها این سوال ‫رو از خودشون نمی‌پرسن.
‫آرگونات‌ها مشهورترین ‫قهرمانان یونان بودند.
‫جیسون همه‌شون رو فراخوند
‫تا در سفر بزرگش همراهی‌اش کنند.
‫برای سفرش، سریع‌ترین قایقی که ‫روی دریاها رفته رو براش ساختن.
‫آرگوس، مجهز به پنجاه پارو.
‫با این کشتی و کمک دوستانش
‫میخواست پشم زرین رو از ‫انتهای دنیا برگردونه به خونه.
‫جیسون مثل یک خدا، با گام‌هایی ‫بلند از میدان آرس عبور کرد.
‫دندون‌های اژدها رو از کلاهخودش در آورد
‫و به شیارهای زمین دوخت‌شون.
‫و آرگونات‌ها داشتن از ‫انتهای میدون تماشا می‌کردند
‫و دیدند که از پشت جیسون
‫ارتشی از جنگجویان از زمین برخاستند.
‫هنر و اسطوره‌شناسی
‫فرم‌های مختلفی از شناخت هستند.
‫اسطوره به سوالاتی از ‫این دست پاسخ می‌دهد:
‫از کجا آمدیم، کجا خواهیم رفت.
‫چه هستیم.
‫تو از خاک آمدی و به خاک بازمی‌گردی
‫سرتاسر شهرهایتان علف خواهد رویید
‫بزرگترین اسطوره خودِ نژاد بشر است.
‫لیلیت...
‫همیشه ذهن مرا مشغول کرده.
‫در اسطوره‌های یهودی، ‫او اولین همسر آدم است.
‫مثل آدم، او هم از خاک ‫زمین آفریده شده بود.
‫لیلیت با او احساس برابری می‌کرد، ‫و نمی‌فهمید که چرا...
‫باید از آدم پست‌تر باشد.
‫یا چرا باید زیر او دراز بکشد.
‫اولین اختلاف زناشویی به همین سرعت
‫به اسطوره بدل شد.
‫لیلیث از همان زمان تا ‫به حال شر جلوه داده شده.
‫گفته شده که از باغ عدن گریخته،
‫یک شیطان بی‌قرار انتقامجو
‫که برای زنان به هنگام زایمان ‫خطر ایجاد می‌کند.
‫می‌گویند اسپرم مردان را می‌دزدد،
‫و از آن برای بستن نطفه‌ی بچه‌های ‫اهریمنی خودش استفاده می‌کند.
‫از جانب مردان چیزی جز داستان‌هایی ‫وحشتناک در موردش گفته نمی‌شود
‫داستان‌هایی برای بدنام کردن او...
‫برای برخی بسان دیو بالدار جنگ و تباهی‌ست،
‫برای دیگران الهه و حامی جهانی که
‫امر مقدس از آن رخت بربسته.
‫لیلیث در ویرانه‌ها زندگی می‌کنه
‫پس این ویرانه‌های باقی مونده از جنگ
‫برای لیلیث ایده‌آل بودند.
‫خیلی وقت بوده که دنبال ‫چنین چیزی میگشته.
‫مدل‌های سنگی هواپیماهای جنگنده
‫در گالری نیوناسیونال ‫برلین به نمایش گذاشته شدند
‫و از چشمگیرترین آثار ‫کیفر محسوب می‌شوند.
‫و بخاطر همزمانی با جنگ ‫دوم خلیج در 1991-1990
‫به طرزی ترسناک به ‫زمانه‌ی خود مربوط‌ند.
‫تاریخ یا جنگ‌هایی که این ‫روزها در حال وقوع‌اند،
‫درک‌شون با قوه‌ی عقل تقریباً غیرممکنه.
‫هیچکس نمی‌تونه چنین وقایع غیرقابل‌تحمل ‫و ابزوردی که اونجا در حال وقوعه رو...
‫با منطق و استدلال درک کنه.
‫گالری ناسیونال در برلین،
‫یکی از چشمگیرترین نمایشگاه‌های ‫این فصل را با کیفر افتتاح کرده.
‫در آخرین سفرش به آمریکا، ‫کیفر مهمترین هنرمند معاصر شناخته شد.
‫جهانی که کیفر به نمایش ‫می‌گذارد بی‌نقص نیست،
‫جهانی‌ست با محیط و مناظری بیمارگونه.
‫او استاد برانگیختگی در اوج ظرافت است.
‫او اسطوره‌هایی در ‫ابعادی عظیم تولید می‌کند.
‫شما تا به حال به خاطر نحوه‌ی ‫برخوردتون با تاریخ مورد اتهام قرار گرفتید
‫حالا هم بخاطر فرار به اسطوره‌ها ‫مورد اتهام قرار گرفتید.
‫در مورد این تناقض چه نظری دارید؟
‫چیزی به اسم "فرار به اسطوره" ‫وجود نداره،
‫چون اسطوره همین زمان حاله.
‫اساطیر نوعی فهم دیگر ‫از تاریخ رو نمایندگی می‌کنند،
‫فهمی فراتر از عقلانیت صرف.
‫در سال 1992، کیفر استودیویش را
‫به باژاک فرانسه منتقل کرد.
‫بدون کمک هیچ مهندس یا معماری
‫کیفر و دستیارانش
‫این دویست هکتار زمین را
‫به یکی از خیره‌کننده‌ترین ‫و حیرت‌انگیزترین
‫آثار هنری دنیا تبدیل کردند.
‫آتلیه در باژاک، جنوب فرانسه ‫1992-2020
‫برای پل سلان: ‫اسرار سرخس
‫هرکس که سقوط می‌کند بال دارد.
‫طرح مورگنتا* (پیشنهادی بود برای ‫تضعیف آلمان پس از جنگ جهانی دوم)
‫انسلم، وقت تمومه!
‫مرسی خاله یونگ.
‫با یک مداد و یک دفتر طراحی، ‫ولی مهمتر از اینها، با ایده‌های خوب.
‫انسلم کیفر اهلِ راشتات ‫جایزه‌ای مهم برنده شده:
‫جایزه‌ی جان والتر.
‫اولین بار است که یک فارق‌التحصیل ‫آلمانی برنده‌ی این جایزه می‌شود.
‫انسلم کیفر می‌خواست در مسیر ‫ونسان ون‌گوگ قدم بگذارد
‫و کارش را در شهر آرنهایم هلند آغاز کند.
‫انسلم کیفر طرح این سفر مطالعاتی را
‫به سازمان برنامه‌ریزی ‫مدرسه پیشنهاد کرد.
‫تعداد زیادی درخواست‌نامه ‫فرستادند و تعداد کمی پذیرفته شدند.
‫انسلم کیفر هم در میان پذیرفته‌شدگان بود.
‫او زندگی ون‌گوگ را
‫تا شهر آرل در جنوب فرانسه دنبال کرد.
‫از سال 1962، دبیرستان راشتات
‫جزوی از سازمان مربوط به "کشورهای ‫مستقل مشترک‌المنافع" محسوب میشه
‫و به همین خاطر می‌تونه اولین ‫متقاضی خودش رو معرفی کنه: انسلم کیفر.
‫کسی که در تابستان سال ‫1963 این سفر رو انجام داد
‫و حالا به این خاطر که بهترین ‫متقاضی در اروپای مرکزی‌ست
‫جایزه‌ی جان والتر رو برنده شده.
‫انسلم کیفر با بیش از سیصد ‫طراحی از سفر برگشت،
‫این طراحی‌ها نشان‌دهنده‌ی ‫استعدادش در نقاشی هستند.
‫مردم دنبال سبکی هستند، چون ‫میخوان از زیر بارها شونه خالی کنند.
‫از گرفتار خلاء ‫شدن شونه‌خالی کنند.
‫اساساً، تمایلی به دیدنش ندارند.
‫برای همینه که این سبکی وجود داره.
‫اگر نگاهی بندازید به کل تاریخ دنیا،
‫تاریخ زمین‌شناسی، کیهان‌شناسی،
‫بعد می‌بینید ما حتی ‫قطره‌‎ای در باران هم نیستیم.
‫کمتر از یک قطره‌ایم، اتم‌‎ایم.
‫اون وقت میشه راحت گفت که آره، ‫ما خیلی سبک‌ایم.
‫سبکی تحمل‌ناپذیر هستی...
‫بودن، بخشی مطلق از هیچه.
‫یا میشه اینطور گفت که هیچ بخشی از بودنه.
‫بهم گره خوردند،
‫همیشه یک همزمانی وجود داره، ‫بدون وجود توالی زمانی.
‫این اطمینان‌بخش هم هست چون اگر ‫برای یک چیز بزرگ برنامه‌ریزی کنید،
‫هنوز شروع نشده می‌دونید ‫که شکست هم بخشی از اونه.
‫من یک شخص مرده‌ام،
‫که پرسه می‌زند،
‫اسمش هیچ‌جا
‫ثبت نشده است.
‫در قلمروی فرمانداری ناشناخته‌ست،
‫در شهرهای طلایی و ‫روستاهای سرسبز اضافه‌ست،
‫مدت‌ها پیش مرخص شده
‫و هیچ‌چیز به ارث نگذاشته،
‫جز باد،
‫و زمان و صدا.
‫من، که نمی‌توانم در ‫میان مردم زندگی کنم
‫من، با زبان آلمانی.
‫این ابر دور و اطراف من، ‫که بجای خانه نگهش میدارم،
‫از بین تمام زبان‌ها گذر می‌کند،
‫آه که چه تاریک می‌شود،
‫آن تاریکی‌ها،
‫آن صداهای باران،
‫فقط چند قطره‌شان،
‫در مناطق روشن‌تر فرو می‌افتند.
‫و بعد مردگان را احیاء می‌کنند.
‫اصلاً احساس نمی‌کنم ‫که رسیده باشم.
‫در واقع، هنوز حس می‌کنم که...
‫تبعید شده‌ام.
‫تبعید شده و...
‫نمیشه گفت در حال فرار، ‫ولی همیشه در راه.
‫نمی‌تونم جلوشو بگیرم.
‫در میزهای طول و طویل زمان
‫آبجوخوری‌های خدا ‫در حال میگساری هستند
‫در میزهای طول و طویل زمان
‫آبجوخوری‌های خدا ‫در حال میگساری هستند
‫چشمان بینا را لاجرعه سرمی‌کشند
‫و چشمان نابینا را
‫قلب سایه‌های حکمران
‫گونه‌ی توخالی عصر
‫:اینها قوی‌ترین مشروب‌خورها هستند
‫خالی را هم همچو پُر ‫به لب‌هایشان نزدیک می‌کنند
‫و مانند من و تو، چیزی ‫از لبریز لیوان‌شان به بیرون
‫ریخته نمی‌شود
‫کودکی، یک فضای خالی‌ست.
‫مثل آغاز دنیا.